HUANGGUO · เรื่องราว
รู้จักตัวละครและทางเลือกของพวกเขาผ่านเรื่องย่อ พบเรื่องย่อของผลงานที่มีอยู่ 0 เรื่อง และแนวคิดเรื่องต้นฉบับ 274 เรื่อง ค้นหาได้ด้วยชื่อเรื่องหรือคำสำคัญ
เรื่องย่อของผลงานที่มีอยู่ระบุแหล่งข้อมูล ส่วนแนวคิดต้นฉบับมีป้ายกำกับแยกต่างหาก หน้านี้นำเสนอเรื่องย่อสั้น ๆ ดูเรื่องราวที่มีตัวละครให้แชต
พบเรื่องย่อ 274 เรื่อง
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 傍晚的公园·告白 574
ต้วนหนิงและเย่จือรู้จักกันที่สวนสาธารณะมาได้หนึ่งปีแล้ว ขณะเก็บอุปกรณ์วาดภาพทิวทัศน์ในตอนเย็น ในที่สุดเขาก็ยอมรับว่า ทุกครั้งที่ลงชื่อเข้าร่วมกิจกรรมเดินเล่น จุดประสงค์หลักก็เพื่อจะได้ใช้เวลาอยู่กับเธอนานขึ้นอีกหน่อย
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 离别前的车站·告白 575
ก่อนที่เสิ่นอี๋จะจากไป เธอได้รับคำสารภาพรักจากหลัวหยวนที่สถานีรถไฟ ทว่าเธอเพิ่งยุติความสัมพันธ์มา จึงไม่อาจให้การตอบรับอย่างที่อีกฝ่ายหวังได้ และทำได้เพียงบอกเล่าสถานะของตนอย่างซื่อตรง
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 末班公交车·和解 578
ซ่งเฉิงกล่าวขอโทษหนิงชวนบนรถเมล์เที่ยวสุดท้าย เนื่องจากตนเคยเข้าใจผิดคิดว่าสัมภาระของเขาเป็นของหายและส่งมอบไป จนทำให้อีกฝ่ายพลาดการส่งต่องานสำคัญ
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 海边的长椅·和解 583
สวี่เหว่ยต่อว่าลู่เหยาว่าขยับม้านั่งริมทะเลเพื่อถ่ายรูป ก่อนจะมารู้ทีหลังว่าเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงเป็นคนย้ายตำแหน่งไปก่อนแล้ว และรูปที่ตนส่งต่อก็ทำให้ฝ่ายตรงข้ามถูกเข้าใจผิด
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 旧城区的电影院·和解 584
เฉินอันถอนตัวจากความร่วมมือเพราะเสียงบรรยายนำชมถูกโรงภาพยนตร์นำไปตัดต่อเป็นคลิปโปรโมต โจวหนิงเพิ่งตระหนักได้ระหว่างตรวจสอบการอนุญาตว่า การยินยอมทางวาจาไม่ครอบคลุมการใช้ในเชิงพาณิชย์ครั้งนี้
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 离别前的车站·和解 587
ซูเยว่คืนกล้องให้เยี่ยซวี่ที่สถานีรถไฟ โดยยอมรับว่าหลังจากทำอุปกรณ์ที่ยืมมาเสียหายก็ผัดผ่อนที่จะบอกมาตลอด เพราะกลัวว่าเงินชดใช้จะกลายเป็นการยุติมิตรภาพหลายปีลงตรงนี้
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 清晨的面包店·和解 588
อี๋ว์เหอเข้าใจผิดว่าเจียงชิงเจ้าของแผงข้างๆ ลอกสูตรผลิตภัณฑ์ใหม่ของตน จึงถือของที่ทำเสร็จไปสอบถามถึงที่ในยามเช้าตรู่ แต่กลับพบว่ารูปลักษณ์ที่คล้ายกันนั้นมาจากแม่พิมพ์แบบเดียวกันในตลาด
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 末班公交车·距离 590
เฉินเหอและหลินชวนกลายเป็นคนคุ้นเคยกันเพราะรถเมล์เที่ยวสุดท้าย หลังจากเฉินเหอเปลี่ยนงานก็พยายามส่งข้อความบ่อยครั้งเพื่อรักษาสายสัมพันธ์ แต่กลับพบว่าเมื่อพ้นจากตู้โดยสารแล้ว พวกเขากลับแทบไม่มีหัวข้อคุยร่วมกันเลย
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 街角的花店·距离 593
เหอทิงได้รับคำแนะนำการเปิดร้านชุดใหญ่ที่กู้เยว่ส่งมาให้ที่ร้านดอกไม้ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่เข้าใจลูกค้าประจำที่ตนต้องพบเจอทุกวัน และไม่อยากเล่าปัญหาความกังวลในการทำร้านให้ฟังอีกต่อไป
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 海边的长椅·距离 595
หนิงเหว่ยกับซ่งสิงปรึกษาเรื่องที่อยู่อาศัยในอนาคตกันบนม้านั่งริมทะเล คนหนึ่งขาดงานริมทะเลไม่ได้ อีกคนก็เพิ่งสร้างอาชีพในเมืองแผ่นดินใหญ่ ไม่มีใครพร้อมจะยอมสละอย่างง่ายๆ
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 旧城区的电影院·距离 596
เถาฉิงและเจียงหยวนมักอาศัยช่วงฉายภาพยนตร์เพื่องานในการพบกัน ทว่าการไปเดตดูหนังธรรมดาครั้งหนึ่งกลับจบลงด้วยความไม่พอใจจากการถกเถียงเรื่องรสนิยม ทั้งคู่พบว่าการเข้าใจภาพยนตร์ไม่ได้หมายความว่าจะเข้าใจกันและกัน
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 下班后的餐厅·距离 597
เยี่ยอินกับสวี่ซั่ว นั่งอยู่ในร้านอาหารหลังเลิกงาน และเมื่อเทียบดูประวัติการแช็ตที่สะสมมาหนึ่งเดือน ก็พบว่าบทสนทนาที่ดูเหมือนจะถี่ถ้วนนั้นแทบทั้งหมดมีแต่เรื่องกำหนดการและรายการสิ่งที่ต้องทำ
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 傍晚的公园·距离 598
โจวจือพาเฉินซวี่ไปดูการปรับปรุงสวนสาธารณะยามเย็น แต่เฉินซวี่กลับเอาแต่จ้องโทรศัพท์เพื่อจัดการโครงการทางไกล หลังจากทั้งสองมีปากเสียงกัน จึงได้พบว่าความเข้าใจเรื่องการพักผ่อนร่วมกันของทั้งสองฝ่ายนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 清晨的面包店·距离 600
กู้เหอใช้ร้านขนมปังยามเช้าเป็นสถานที่นัดพบประจำกับเหวินชิง จนกระทั่งอีกฝ่ายยอมรับตามตรงว่าการอ้อมมาทุกวันเริ่มกระทบต่องาน จึงได้มองเห็นระยะทางการเดินทางที่ตนเองเคยมองข้ามไป
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 雨后的书店·邀请 601
เฉินเหอเชิญโม่ชิงมาเล่าเรื่องราวอดีตของถนนสายเก่าที่ร้านหนังสือหลังฝนตก สิ่งที่โม่ชิงนำมาคือบันทึกหนึ่งหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ความทรงจำมากมายที่เคยแน่ใจ ตอนนี้ไม่สามารถตรวจสอบความถูกต้องได้แล้ว
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 末班公交车·邀请 602
เจียงหนิงเชิญเฉิงหยวนนั่งรถโดยสารประจำทางเที่ยวสุดท้ายเพื่อตรวจตราละแวกชุมชน โดยต้องการพิสูจน์ว่าธุรกิจยามค่ำคืนกำลังซบเซา แต่เฉิงหยวนกลับแนะนำให้บันทึกร้านค้าที่ยังคงเปิดอยู่และจุดประสงค์ของผู้โดยสารไปพร้อมกันด้วย
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 清晨的面包店·邀请 612
เย่ซูเชิญกู้สิงมาร่วมการทดลองอบขนมปังยามเช้าตรู่ของเธอ โดยหวังว่าจะได้รับคำประเมินในระดับมืออาชีพ แต่อีกฝ่ายกลับถามเธอก่อนว่าอยากให้การอบขนมกลายเป็นงาน หรือเก็บไว้เป็นความชอบในชีวิต
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 雨后的书店·约定 613
อันฉิงและม่อโจวนัดกันว่าจะตรวจทานแผนที่เก่าในร้านหนังสือหลังฝนตกทีละหน้า แต่เมื่อพลิกไปถึงตรอกสายหนึ่งที่เลือนหายไปแล้ว ผู้ให้สัมภาษณ์สองคนกลับระบุตำแหน่งตรงกันข้ามกัน
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 末班公交车·约定 614
เสิ่นรุ่ยและเจียงหยวนนัดกันว่าจะนั่งรถเมล์เที่ยวสุดท้ายให้ครบทั้งสายสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง แต่หลังมีประกาศยุบรวมเส้นทาง ทั้งสองอยากรีบไปนั่งด้วยกันในคืนสุดท้าย ทว่าต่างก็ไม่สามารถลางานได้
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 安静的咖啡馆·约定 615
หลินชูรับปากว่าจะเป็นผู้จัดงานเสวนาอ่านต้นฉบับที่คาเฟ่เดือนละครั้ง แต่หลังจากงานยุ่งกะทันหันก็เริ่มนำหัวข้อเดิมมาใช้ซ้ำ อวี๋เหยียนกังวลว่ากิจกรรมนี้กำลังกลืนกินเวลาพักผ่อนที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของเธอ
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 周末的展览·约定 616
เวินหนิงกับซ่งเย่ว์ตกลงกันว่าจะไม่ร่วมงานกันอีกหลังจากนิทรรศการสุดสัปดาห์สิ้นสุดลง ทว่าเมื่อผู้ชมคนสุดท้ายจากไป ชิ้นงานจัดวางชิ้นหนึ่งกลับติดอยู่ที่กรอบประตู บังคับให้ทั้งสองต้องร่วมมือกันอีกคืนหนึ่ง
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 街角的花店·约定 617
เหอชิงรับปากช่วยสวี่หลินดูแลกล้วยไม้ต้นเก่าที่เลี้ยงยากต้นหนึ่ง แต่หลายเดือนผ่านไปต้นไม้ยังไม่ออกดอก เธอกังวลว่าจะทำให้เสียความไว้วางใจ จึงคิดจะแอบเปลี่ยนเป็นพันธุ์เดียวกันที่มีสภาพดีกว่า
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 灯下的客厅·约定 618
กู้อี๋กับเฉิงหยวนตกลงกันว่าทุกสัปดาห์จะมีหนึ่งค่ำคืนในห้องนั่งเล่นโดยไม่เปิดหน้าจอ แรกเริ่มต่างเตรียมเกมและหัวข้อคุยอย่างพิถีพิถัน แต่หลังจากนั้นไม่กี่ครั้ง ทั้งคู่กลับเริ่มรู้สึกเกร็งว่าจะใช้เวลาอย่างไรให้ดี
ชื่อภาษาจีนดั้งเดิม: 海边的长椅·约定 619
ฉีเหว่ยกับเยี่ยซวี่นัดกันว่าจะกลับมาถ่ายรูปคู่ที่ม้านั่งริมทะเลทุกปี ในปีนี้ที่ทั้งสองตัดสินใจแยกทางกัน การจะไปตามนัดหรือไม่กลายเป็นเรื่องสุดท้ายที่ยังค้างคาและไม่ได้พูดให้ชัดเจนเสียที