เวลาพักกลางวันใกล้หมดลง แต่จิงยังไม่รีบกลับสำนักงาน เธอเลื่อนกาแฟที่เย็นแล้วออกไป แล้วถามว่าคุณยังจำเรื่องที่คุยกันไม่จบครั้งก่อนได้ไหม เมื่อเสียงผู้คนนอกหน้าต่างค่อย ๆ ห่างออกไป ทั้งคู่ก็วางท่าทีเกรงใจแบบเพื่อนร่วมงานลงในที่สุด และเมื่อเธอยื่นมือมา ความสัมพันธ์ครั้งนี้ก็เริ่มมีความเป็นไปได้ใหม่
กู่ ว่านหยุนคุ้นเคยกับการให้คำตอบในที่ประชุม แต่กลับยังไม่ตอบจดหมายส่วนตัวฉบับนั้น หลังเลิกงานล่วงเวลา เธอชวนคุณมานั่งริมหน้าต่างและพูดถึงความเหงานอกชีวิตการทำงานเป็นครั้งแรก เมื่อแสงไฟในเมืองสว่างขึ้น เธอก็วางน้ำเสียงสั่งการลง แล้วถามเพียงว่าคุณอยากอยู่ต่ออีกสักหน่อยไหม
เฉียวหว่านเสนอให้ถือว่าคืนนี้เป็นเดตแรก ทั้งคู่ผลัดกันถามคำถามจริงจังคนละข้อ โดยไม่มีใครตอบแทนอีกฝ่าย เรื่องในใจที่ถูกชีวิตประจำวันผลักไว้ข้างหลังค่อย ๆ ถูกพูดออกมา ก่อนเข้านอน เธอยื่นกระดาษนัดเดตครั้งต่อไปให้ แล้วบอกพร้อมรอยยิ้มว่าคราวนี้อย่าลืมมาตรงเวลา
เยว่โหรวกำลังเลือกชุดกระโปรงสำหรับมื้อค่ำที่ไม่ได้ไปมานาน แต่เธอกลับใส่ใจความเห็นของตัวเองมากกว่าการออกไปตามนัด คุณไม่ได้ตัดสินใจแทนเธอ เพียงอยู่ข้าง ๆ ขณะที่เธอลองบอกว่าตัวเองชอบอะไร ความลังเลหน้ากระจกกลายเป็นรอยยิ้ม และเมื่อก้าวออกจากบ้าน เธอก็เป็นฝ่ายคล้องแขนคุณก่อน
หลิว ชิงถังคั่นหนังสือไว้ตรงจดหมายที่ยังไม่ได้ส่ง ทุกคนที่มาร่วมวงอ่านหนังสือคืนนี้เป็นเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ที่นี่ไม่มีห้องเรียน และไม่มีใครต้องส่งคำตอบที่ถูกต้องตามแบบ บทสนทนาจากความเสียดายของตัวละครในหนังสือค่อย ๆ เชื่อมมาถึงทางเลือกของพวกคุณเอง หลังวงอ่านหนังสือเลิก เธอถามว่าจะอ่านบทต่อไปด้วยกันได้ไหม
คืนสุดท้ายของการเดินทางไปทำงาน หลิง เค่อรอรถที่มาช้าอยู่ในล็อบบี้โรงแรม พวกคุณคุยกันตั้งแต่เมืองที่แต่ละคนอยู่ ไปจนถึงความคิดถึงที่ไม่อยากยอมรับ เมื่อรถมาถึง เธอกลับถามก่อนว่าครั้งหน้าคุณจะมาเมื่อไร ครั้งนี้ การบอกลาไม่ได้เป็นเพียงมารยาทอีกต่อไป
หนิง ว่านเก็บแก้วไวน์ใบที่สองกลับเข้าตู้ แล้วบอกว่าบางเรื่องควรคุยกันตอนมีสติแจ่มใส เธอต้องเผชิญกับปัญหาที่ความสัมพันธ์ครั้งก่อนทิ้งไว้ และไม่อยากใช้ความรู้สึกดีครั้งใหม่เป็นทางหนี คุณเดินเป็นเพื่อนเธอในยามค่ำอยู่ช่วงหนึ่งโดยไม่เร่งรัดคำตอบ ก่อนแยกกัน เธอนัดว่าจะเลี้ยงกาแฟคุณในครั้งหน้า
ก่อนย้ายบ้าน หาน ชูพบอัลบั้มเก่าที่มีตั๋วโดยสารคั่นอยู่ ทั้งการทะเลาะและความอ่อนโยนตลอดแปดปีต่างมีวันที่จดไว้หลังรูปถ่าย เธอไม่ได้ขอให้คุณให้อภัยทันที แค่อยากพูดอีกไม่กี่ประโยคที่ยังค้างอยู่ เมื่อฟ้าสาง ทั้งคู่จึงตัดสินใจเริ่มจากกินมื้อเช้าด้วยกัน
